Siedziba naszej organizacji – Wesoła Stodoła, otrzymała Nagrodę Główną KOPD w kategorii: Miejsca przyjazne dzieciom! Dziękujemy!
***
Jesteśmy zaszczyceni! Dziękujemy!
12 czerwca 2026 r. Pałac Rzeczypospolitej, Warszawa.
Szanowni Państwo, Kochani – 
Antoni Gaudi, znany jako ,,architekt Boga” mawiał, że aby dobrze wykonywać swoją pracę, potrzebna jest najpierw miłość, a później technika. Czy nieodpłatna, nadliczbowa praca na rzecz dziecka jest prawdziwym nośnikiem naszej miłości? Wierzymy, że tak. Poczyniliśmy ku temu radykalny krok.
Jak wiecie, by uzyskać niezależność i całkowity dostęp do lokalu, na miejscu po budynku gospodarczym (stodole), wyrosła Stodoła. Wesoła Stodoła. Taką nazwę nadała obiektowi goszcząca u nas, Pani Dorota Gellner. Taaak jest!
W WS znajduje się siedziba Stowarzyszenia Mama, Tata i Ja.
W WS znajduje się realna przestrzeń dla szukających bezzwłocznej pomocy – rodzica z dzieckiem.
Czasem człowiek pęka – bez (lub mega) szelestnie na kilka kawałków. Czasem zostaje przerażone coś, ze skrawkiem człowieka w środku. Zło jest złem – bez dwóch zdań!
,,Gdybyście kochali swe dzieci, nie byłoby wojen”, mówił J. Krishnamurti. Losy tego świata zależą od nas. Losy tego świata leżą w naszych rękach. Losy tego świata zaczynają się w naszych domach. Losy tego świata zaczynają się w pokojach naszych dzieci. Przykład? Nie będę szukać daleko – ojciec znanego nam wszystkim zbrodniczego dyktatora, był prawdziwym tyranem. Ten surowy urzędnik celny nie miał dla swojego potomka żadnej litości…
Dostrzegła i doceniła nas Kapituła Komitetu Ochrony Praw Dziecka. Dostąpiliśmy ogromnego zaszczytu! Nie zawiedziemy pokładanych w nas nadziei, nie zmarnujemy Państwa wiary w nasze możliwości. Dziękujemy! 
Paniom Mirosławie Kątnej i Magdalenie Stachowiak – Alexandrowicz oraz Kapitule Komitetu Ochrony Praw Dziecka – dziękujemy!
,,Nie tracąc nadziei trzeba powoli rozplątywać zasupłane nitki. Choćby sprawa wyglądała beznadziejnie, zawsze gdzieś znajdzie się jakiś luźny koniec. Gdy wokół jest ciemno, pozostaje tylko spokojne czekanie, aż oczy przywykną do mroku.” H. Murakami.
Pamiętajcie – życie zaczyna się tam, gdzie kończy się strach.
Dziękuję Hani i mojemu mężowi.
Pięknego dnia!
Najserdeczniej, E.
Fot. Olena Herasym
17 lutego 2026 r.
Na dzisiejszym rynku funkcjonuje wiele komercyjnych plebiscytów, jednak „Świat Przyjazny
Dziecku” to inicjatywa o unikalnym charakterze. Działamy aż od 2002 roku, co czyni nasz
konkurs wyjątkowym i najbardziej prestiżowym w Polsce. Nasza marka budowana była przez
dekady na fundamencie zaufania i merytoryki.
Wybór laureatów nie jest kwestią przypadku czy popularności w mediach
społecznościowych. Nad werdyktem czuwa znakomita Kapituła – grono wybitnych
ekspertów: psychologów, pedagogów, dziennikarzy i specjalistów w dziedzinie zabawek. To
ich wiedza jest gwarancją, że nagrodzone produkty i inicjatywy realnie wspierają
najmłodszych.
Miejsca przyjazne dzieciom wybrane!
Chcemy docenić przestrzenie, które nie tylko oferują rozrywkę, ale przede wszystkim dbają o bezpieczeństwo, rozwój i podmiotowość najmłodszych. Tegoroczni laureaci udowodnili, że „przyjazność” to coś więcej niż kącik zabaw – to filozofia szacunku do potrzeb dziecka.
Gratulujemy!
DOM to najważniejszy świat dziecka! Poznajcie laureatów!
Dom to miejsce, gdzie wszystko się zaczyna. Wierzymy, że przedmioty, którymi otaczamy najmłodszych w ich najbliższym otoczeniu, mają ogromny wpływ na ich poczucie bezpieczeństwa, samodzielność i rozwój.
Gratulujemy!
***
Osa z patentem!
Osa z Oss
*
Jeśli spojrzysz w skupieniu na mapę świata,
dostrzeżesz blask słońca – tam nasza osada.
Osy.
Dwieście dwadzieścia jeden lat istnienia.
Tamże siedziba Stowarzyszenia.
By nie być na bakier z poprawną wymową,
do retro miana, wtóre ,,s” dorzucono.
Ossy.
Raz, dwa, trzy, cztery,
kaczy dzióbek, pstryczek w nos,
dziś przed Państwem ważny ktoś.
Raz, dwa, trzy, cztery,
cukier puder, z róży sos,
dziś przed Państwem Osa z Oss.
*
Swojska Osa jest symbolicznym, naręcznym upominkiem dla odwiedzających nas, Milusińskich.
Oddane idei, lilipucich rozmiarów paciorki o wielkim sercu, wstępują na arenę. Na dziś, na jutro, na szczęście. Najserdeczniej, E.
***
Prospekt:
,,Wiązana mowa o trzech osobach”
Autor: Ewa Łukasik
Rys. Marta Baron – Drozdek
***
Komitecie Ochrony Praw Dziecka, dziękujemy po stokroć! Córka godnie zastąpiła mamę. Haniu, jesteś wspaniała!
Teatr Roma.
Warszawa, 5 czerwca 2023 r.
„Zwierzę wierszem, czyli kilka hec na cztery łapy”
Autor: Ewa Łukasik
Rys. Agnieszka Giec – Pierzchała
Książeczka opowiada o zwierzętach – naszych przewodnikach, nieskazitelnych nauczycielach miłości bezwarunkowej. Promuje tolerancję dla różnorodności, propaguje szacunek, lojalność i wierność. Nawołuje do przyjaźni. Uczy marzyć, wszak marzenia są nieodłączną częścią naszego życia, stanowią sens ludzkiego jestestwa. Zwierzęta kochają bez względu na płeć, wygląd czy zasobność portfela. Literatura pełni bardzo ważną funkcję w edukacji młodego czytelnika. Subtelnie dokładam swoją cegiełkę w postaci kilku wierszy, licząc na piękny rozwój dziecka i wyczekując pełnego radości startu w przyszłość. Napisana ku pokrzepieniu, żeby nie dosmucać, a odsmucić :))
***
List otwarty do dziecka
*
Enfant, ragazzo, ditina, kid,
po polsku bobas, kruszyna, smyk.
Dziecko, człowieczek drobniuchny, niepozorny, mały,
nad wyraz ufny, rozumny, otwarty… Doskonały.
Niech cię nie zwiedzie miły, nikły, delikatny skrzat,
potencjał w małym ciele jest miliardy wart.
*
Chłoń świat niczym gąbka,
malutka siostro, malusi bracie…
Czujcie się bezpiecznie na życiowym starcie!
*
Dziecino!
Ktoś mądry w trosce o los twój, stworzył Prawa Dziecka.
Zapamiętaj po wsze czasy – świat dzieckiem stoi!
Biada temu, kto prawdę tę omija pędem, bądź powoli.
*
Niech nikt nie zagradza twojej bramy do wolności,
do rozwoju, szacunku, ludzkiej życzliwości.
Dociekaj, smakuj, drąż, wdawaj się w szczegóły,
pociągaj dorosłych za rękaw w święta i w dzień wtóry.
Niech myśl twa płynie swobodnie, niczym wartka rzeka…
Niech beztroski czas dziecięcych lat przez kruche paluszki,
cichcem nie przecieka.
*
Podążaj ku nowemu z podniesionym czołem
(nawet, jeśli czasem mierzysz się z oporem).
Pękaj ze śmiechu lub śmiej się do rozpuku!
Niczym amen w pacierzu powtarzaj:
niech tak będzie, niech się stanie!
Zanotuj w pamięci Prawa Dziecka –
to, co jest w nich opowiedziane.
W kilku słowach wolność twoja!
*
Niech głos twój rozpycha się,
przedziera przez tłumy, skupiska…
Niech wybrzmi dźwięk ostatni
i otuli, jak ciepłym kocem w noc mroźną
rój ludzi, pędzące zbiorowiska.
*
Spójrz, z boku stoi ktoś wynaturzony,
podejdź bezszelestnie, muśnij skrawkiem dłoni.
Twój uśmiech spulchni serce tego bezdusznego
i biegnij znów przed siebie, skruszyłeś jądro złego.
*
Biegnij, małe, biegnij! Chwacko! Dziarsko! Śmiało!
Wznieś się na wyżyny dzielnie, niczym Ikar.
Słońce tobie sprzyja, słońce pióra scala,
nie bój się, bez obaw, nie ma już Dedala…
*
PS. Opiekunowi –
,,Nie ma dzieci, są ludzie”, głosił Janusz Korczak.
Dorosłemu, ku pamięci,
niech się imię jego święci!
*
Nie łam zasad, tłumacz, po stokroć wyjaśniaj,
nie wzniecaj, lecz gaś pożar, potknięć nie nagłaśniaj.
Bądź podłożem najlepszego!
Przytul mocno i wycisz emocje niechciane,
wszak dziecko też człowiek,
też chce być kochane.
*
Hania i Ewa Łukasik
***
